Algo persoal

55 mentiras sobre a lingua galega

55mentiras.JPG

A plataforma ProLingua presentará o libro 55 mentiras sobre a lingua galega , simultaneamente, en máis de sesenta localidades o próximo venres 5 de febreiro. Trátase dun compendio de textos coordinado por Xosé Henrique Costas, profesor da Universidade de Vigo.

As presentacións que se celebren en Galicia e no resto do estado español comezarán ás 20:30.

En Cacheiras-Teo, o acto terá lugar na Mediateca do Grilo: Carme Hermida, Xosé Mª Lema Suárez e Rosa Moreiras Cuñarro

Achegas do alén Miño (2)

Fotos da presentazón na libraría o venres pasado, do libro: Achegas do alén Miño: Pascoães, Coimbra e Machado na Galiza, de Humberto Busto.

acto041.JPG

acto021.JPG

Achegas do alén Miño: Pascoães, Coimbra e Machado na Galiza

O venres, 29 de xaneiro, ás 20.15 horas, presentase na libraria O Trasno Viaxeiro o libro de Humberto BUSTO, Achegas do alén Miño: Pascoães, Coimbra e Machado na Galiza. Colección NÓS-OUTROS / Ensaio.

No acto intervirán Anxo González Fernández –catedrático de Filosofía da USC e prologuista da obra–, Martiño Noriega –alcalde de Teo–, Antonio Puentes Chao –director editorial de 3C3– e o propio autor.

Este conxunto de traballos recolle investigacións sobre personaxes portugueses que mantiveron unha relación notable con personalidades da cultura galega, viviron en Galicia e reflexionaron sobre ela. Co título «Galiza e Teixeira de Pascoães» analízase a estreita relación do escritor portugués cos homes das Irmandades. No traballo sobre «A Renascença» estúdanse este movemento socio-cultural e a colaboración nel de varios autores galegos. No «Epistolario portugués de Á. Cebreiro: B. Machado» danse a coñecer as 28 cartas lle que dirixe a Cebreiro, dende o seu exilio, o que foi por dúas veces presidente de Portugal. O traballo «Leonardo Coimbra na Galiza: viaxe, cartas e presenza intelectual» descóbrenos a relación do filósofo portugués con varios intelectuais galegos e a viaxe que realiza a Galicia á fronte dunha delegación cultural. Recóllense tamén diferentes cartas inéditas, dous artigos de Risco sobre o pensador portugués, outros dous de Leonardo Coimbra sobre Galicia e a saudade e varias fotos con valor histórico. O limiar é da autoría de Anxo González.

achegas.jpg

Libros e mulleres

Empezo o ano vendo El amante del amor, ou nunha traducción estricta sería El hombre que amaba a las mujeres (e trátase dun filme moi anterior ó best-seller de Stieg Larsson) do francés François Truffaut. Divertida historia dun coleccionista de conquistas amorosas que recomendo a todos. E remato hoxe as Memorias de Adriano, de M. Yourcenar, deixando un par de citas que me chamaron a atención.

“El catador de belleza termina por encontrarla en todas partes, filón de oro en las venas más innobles y goza, al tener en sus manos esas obras maestras fragmentarias, manchadas o rotas, un placer de entendido que colecciona a solas una alfarería que otros creen vulgar.” p. 24

“Mucho me costaría vivir en un mundo sin libros, pero la realidad no está en ellos, puesto que no cabe entera.” p. 31

“El verdadero lugar de nacimiento es aquel donde por primera vez nos miramos con una mirada inteligente; mis primeras patrias fueron los libros. Y, en menos grado, las escuelas.”p. 43
en Memorias de Adriano. Marguerite Yourcenar. Edhasa.

El gaucho insufrible

el-gaucho-insufrible.jpg
Despido o ano relendo e recomendando a Roberto Bolaño:

 

“Los escritores actuales no son ya, como bien hiciera notar Pere Gimferrer, señoritos dispuestos a fulminar la respetabilidad social ni mucho menos un hatajo de inadaptados sino gente salida de la clase media y del proletariado dispuesta a escalar el Everest de la respetabilidad, deseosa de respetabilidad. Son rubios y morenos hijos del pueblo de Madrid, son gente de clase media baja que espera terminar sus días en la clase media alta. No rechazan la respetabilidad. La buscan desesperadamente. Para llegar a ella tienen que traspirar mucho. Firmar libros, sonreír, viajar a lugares desconocidos, sonreír, hacer de payaso en los programas del corazón, sonreír mucho, sobre todo no morder la mano que les da de comer, asistir a ferias de libros y contestar de buen talante las preguntas más cretinas, sonreír en las peores situaciones, poner cara de inteligentes, controlar el crecimiento demográfico, dar siempre las gracias.

(…) ya nadie dice que ahora es preciso morir, pero existe, en cambio, el opinador profesional, el tertuliano, el académico, el regalón del partido, sea éste de derecha o de izquierda, existe el hábil plagiario, el trepa contumaz, el cobarde maquiavélico, figuras que en el sistema literario no desentonan de las figuras del pasado, que cumplen, a trancas y barrancas, a menudo con cierta elegancia, su rol, y que nosotros, los lectores o los espectadores o el público, el público, el público, como le decía al oído Margarita Xirgu a García Lorca, nos merecemos.

 

(…)En el folletón está la salvación del lector (y de paso, de la industria editorial). Quién nos lo iba a decir. Mucho presumir de Proust, mucho estudiar las páginas de Joyce que cuelgan de un alambre, y la respuesta estaba en el folletón. Ay, el folletón. Pero somos malos para la cama y probablemente volveremos a meter la pata. Todo lleva a pensar que esto no tiene salida.” p. 172-173, 177 en “Los mitos de Chtulhu” en El gaucho insufrible. Roberto Bolaño. Anagrama

Cine e poesía


Retrato de una obsesión


“La poesía es el corazón de la lengua y de la vida misma”

Bo Nadal e feliz 2010

Pasamos o Nadal e agora esperamos que pase o Ano Novo e os Reis. Como a libreira é unha nostálxica que aínda lle pide regalos á monarquía en vez de pedirlle que abdiquen xa, vou deixar un enlace a un artígo que fala do libro electrónico. A ver se os dignatarios de Oriente lle deixan o que desexa, eu coma sempre cantei aquilo de: “Cantámolos reises guedellas de cabra, cantámolos reises non nos deron nada…”
Para os que pasan pola páxina deixámoslle unha panxoliña de Fuxan os Ventos, para darlle ambiente festivo ó blog

Trenes y libros

A ironía e o absurdo: Leo Maslíah

Audio de Leo Maslíah donde fai unha parodia de poeta neurastenico. Tamén me gusta moito cambio de cabezas e el precio de la fama.

Desexo de ser punk e de ler

Logo dun ano de tan poucas lecturas estou agora disfrutando moito de libros escollidos a chou. Pero dentro dunha orde, claro. O criterio de elección nestes momentos é escoller autores que xa teño lido e que sei que me gustaron. A semana pasada, lin Deseo de ser punk, de Belén Gopegui, un libro que recomendo, e que trata o tema dunha adolescente que a través do fío conductor da música busca vai cuestionándose o mundo e buscando saidas existenciais. As referencias á música van no senso de atopar algo que te atravese, que te impacte, e non esos ripios de merda que escoitas nos supermercados e centros comerciais. Esa música que nos venden, igual que nos empaquetan e endosan o resto de cousas que se supón necesitamos para levar unha vida feliz. É un bo libro, ben escrito con puntos moi interesantes aínda que me decepcionou un pouco o final, supoño que esperaba un remate da história que me sorprendese e iso non sucedeu. Aínda así, recomendoo, sempre está ben ler algo que nos remova por dentro, como cando escoitas por exemplo a Jello Biafra, que estivo actuando hai uns días por Compostela e deu un concerto moi bo na Sala Capitol.

Outro libro que lín foi Tres, un pequeno poemario de Roberto Bolaño, que é un autor chileno moi importante que arrastra fans incondicionais como esta que suscribe. De Bolaño xa lera Putas asesinas, La pista de hielo, 2666 e La Universidad Desconocida.  A pesares de que me gusta máis o Bolaño narrativo que o poeta, tamén é este un poemario curioso e recomendable.

En galego estou lendo varios autores a un tempo; un dos que xa rematei foi o poemario de Manuel Rivas: A desaparición da neve, publicado en galego, castelán e euskera. Deixo este video que alguén subiu a youtube con poemas deste volume.

E xa seguirei contando, como van as lecturas e recomendando algo para Nadal, por se algún ten tempo para alimentar a alma na invernía.